بازخوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰؛ از ایمنی جانی تا تاب‌آوری اقتصادی

بازخوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰؛ از ایمنی جانی تا تاب‌آوری اقتصادی ساختمان‌ها

گزارش وبینار تخصصی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران؛ بازخوانی انتقادی ضوابط طراحی لرزه‌ای با تأکید بر کنترل آسیب، تعمیرپذیری، بازیابی کاربری و اقتصاد پس از زلزله

مقدمه | بازخوانی استاندارد ۲۸۰۰ از منظر عملکرد واقعی ساختمان‌ها

روز سه‌شنبه ۹ تیر ۱۴۰۵، وبینار تخصصی «بازخوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰؛ از ایمنی جانی تا تاب‌آوری اقتصادی» با تدریس جواد قدرتی ینگجه و به میزبانی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران، ویژه مهندسان عمران و معماری برگزار شد.

این برنامه، با کد آموزشی ۱۴۰۵۱۰۴، در قالب یک نشست تخصصی مجازی برگزار شد و مجموعه‌ای از مباحث بنیادین مهندسی زلزله، تحولات مقرراتی و اقتصاد طراحی سازه‌ها را در بر گرفت.

مبنای علمی وبینار، مجموعه‌ای متشکل از اسناد تخصصی ژاپن، شیلی، نیوزیلند، ایالات متحده آمریکا و ... بود که در آن، ضمن بازخوانی تغییرات ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰، مبانی فنی این تغییرات با پژوهش‌های معتبر بین‌المللی، تجربیات زلزله‌های بزرگ و داده‌های واقعی صنعت ساختمان ایران مقایسه شد.

این وبینار صرفاً به معرفی بندهای جدید استاندارد یا مقایسه شکلی دو ویرایش محدود نبود. هدف اصلی، بررسی پرسشی بنیادین بود که امروزه در کانون تحولات مهندسی زلزله جهان قرار دارد:

آیا ساختمانی که در زلزله فرونمی‌ریزد، اما پس از آن به دلیل خسارات گسترده و هزینه‌های سنگین تعمیر از چرخه بهره‌برداری خارج می‌شود، ساختمانی با عملکرد لرزه‌ای قابل قبول است؟

پاسخ به این پرسش، مبنای بازخوانی اهداف طراحی لرزه‌ای، ارزیابی قابلیت اطمینان ضوابط متعارف و بررسی ضرورت حرکت به‌سوی کنترل آسیب، تعمیرپذیری و تاب‌آوری اقتصادی بود.

۱. از مطالعات تخصصی تا تغییرات ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰

یکی از ویژگی‌های متمایز این وبینار، بررسی روند شکل‌گیری و پیگیری پیشنهادهای اصلاحی در فرایند بازنگری ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰ بود.

در ابتدای ارائه، سوابق پروژه تخصصی «نقدهای بنیادین به ضوابط پیش‌نویس ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰ با رویکرد اولین گام به سمت تاب‌آوری لرزه‌ای» تشریح شد؛ پروژه‌ای که از ۲۷ اسفند ۱۴۰۳ در دفتر مقررات ملی و کنترل ساختمان آغاز و در ۲۲ تیر ۱۴۰۴ تکمیل شد.

جواد قدرتی ینگجه، مدیر فنی پروژه و نویسنده گزارش فنی و پیشنهادهای اصلاح، در این بخش به معرفی مبانی و نتایج مطالعات تخصصی و روند پیگیری پیشنهادها در وزارت راه و شهرسازی پرداخت.

مجموعه مستندات پروژه شامل گزارش فنی ۳۵۳ صفحه‌ای و پیشنهادهای اصلاح در ۴۲ صفحه بود. مکاتبات معاونت مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی با مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در تاریخ‌های ۴ مرداد و ۲۷ آبان ۱۴۰۴ نیز در این بخش ارائه شد.

در ادامه، برخی تغییرات مهم نسخه نهایی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰ نسبت به پیش‌نویس، از جمله محدودیت‌های سیستم‌های سازه‌ای، بازنگری ضوابط کنترل تغییرشکل و تدوین پیوست یازدهم با موضوع «افزایش تاب‌آوری لرزه‌ای ساختمان‌ها» مورد بررسی قرار گرفت.

اهمیت این بخش در آن بود که اصلاح مقررات، نه به‌ عنوان جابه‌جایی چند عدد و رابطه، بلکه به‌ عنوان نتیجه فرایندی متشکل از پژوهش، نقد فنی، ارائه راهکارهای اصلاحی و تصمیم‌گیری مقرراتی بررسی شد.

تغییر واقعی در مقررات طراحی زمانی معنا پیدا می‌کند که علاوه بر بازنگری ضرایب و محدودیت‌ها، مبانی تصمیم‌گیری مهندسی و پیامدهای عملکردی آن‌ها نیز مورد ارزیابی قرار گیرند.

۲. یک قرن تحول طراحی لرزه‌ای؛ از مقاومت و شکل‌پذیری تا کنترل تغییرشکل

یکی از بخش‌های محوری وبینار به بازخوانی تحولات تاریخی طراحی لرزه‌ای در یک قرن گذشته اختصاص داشت.

در این بخش، مطالعات و دیدگاه‌های تاچو نایتو (Tachu Naito)، مت سوزن (Mete A. Sözen) و تحولات ضوابط طراحی در ژاپن و ایالات متحده آمریکا مورد بررسی قرار گرفت.

از جمله موضوعات مهم، تفاوت رویکردهایی بود که بر افزایش مقاومت و ظرفیت اتلاف انرژی تمرکز دارند، با رویکردهایی که سختی جانبی مؤثر و محدود سازی تغییرشکل را از عوامل تعیین‌کننده کاهش آسیب می‌دانند.

در این بررسی، مفهوم رابطه میان دوره تناوب ارتعاشی ساختمان، طیف شتاب و طیف تغییرمکان تبیین شد؛ موضوعی که در انتخاب سیستم باربر جانبی و ارزیابی پاسخ لرزه‌ای ساختمان نقش اساسی دارد.

همچنین، پژوهش‌های مت سوزن درباره ارتباط میان تغییرشکل ساختمان، سرعت حرکت زمین و میزان آسیب، مبنای بازخوانی برخی فرضیات متعارف طراحی لرزه‌ای قرار گرفت.

پیام اصلی این بخش آن بود که افزایش مقاومت اسمی یا ظرفیت اتلاف انرژی، به‌ تنهایی تضمین‌کننده محدودشدن آسیب و حفظ قابلیت بهره‌برداری ساختمان پس از زلزله نیست.

۳. ایمنی جانی، تعمیرپذیری و بازیابی کاربری؛ سه مفهوم با اهداف متفاوت

بخش دیگری از وبینار به بررسی تحولات اهداف طراحی لرزه‌ای در جهان و معرفی مفهوم بازیابی کاربری (Functional Recovery) اختصاص داشت.

اهداف طراحی در استانداردهای ایران، آمریکا، نیوزیلند، اروپا، کانادا، ژاپن، چین، شیلی و هند مقایسه شدند تا تفاوت میان جلوگیری از فروریزش، تأمین ایمنی جانی، کنترل خسارت و حفظ عملکرد ساختمان روشن شود.

در این بخش، گزارش مشترک FEMA P-2090 / NIST SP-1254 و تحولات سیاست‌گذاری ایالات متحده آمریکا در زمینه تاب‌آوری جامعه مورد توجه قرار گرفت.

یکی از موضوعات اصلی، تفکیک تعمیرپذیری اجزای سازه‌ای از بازیابی کاربری ساختمان بود. ساختمان ممکن است از نظر سازه‌ای قابل تعمیر باشد، اما آسیب اجزای غیرسازه‌ای، تجهیزات، تأسیسات یا اختلال در زیرساخت‌های شهری، امکان بهره‌برداری مجدد از آن را به تعویق بیندازد.

بر همین اساس، دستیابی به تاب‌آوری لرزه‌ای مستلزم هماهنگی میان عملکرد سازه، اجزای غیرسازه‌ای، تأسیسات و خدمات زیرساختی است.

ساختمان ایمن، الزاماً ساختمان قابل بهره‌برداری پس از زلزله نیست؛ همان‌ گونه که ساختمانی با قابلیت تعمیر سازه‌ای، لزوماً به‌ سرعت به کاربری پیشین خود باز نمی‌گردد.

این تمایز، یکی از مبانی اصلی گذار از طراحی مبتنی بر حداقل الزامات ایمنی به طراحی مبتنی بر عملکرد و اقتصاد پس از زلزله است.

۴. بازخوانی ضوابط قاب‌های خمشی بتن‌آرمه؛ محدودیت ارتفاع، ضریب رفتار و کنترل فروریزش

یکی از محورهای مهم وبینار، بررسی جایگاه قاب‌های خمشی بتن‌آرمه متوسط و ویژه در ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰ بود.

در این بخش، ضوابط ایران با مقررات طراحی لرزه‌ای کشورهای مختلف مقایسه شد و نقش محدودیت ارتفاع، ضریب رفتار، ظرفیت تغییرشکلی و جزئیات طراحی در کنترل احتمال فروریزش مورد بحث قرار گرفت.

از جمله پرسش‌های فنی مطرح‌ شده این بود که آیا کاهش ضریب رفتار یا محدودکردن ارتفاع مجاز یک سیستم سازه‌ای، به‌ تنهایی برای کنترل آسیب‌پذیری و احتمال فروریزش آن کافی است؟

در این بررسی، موضوعاتی مانند طراحی برشی ستون‌های بتن‌آرمه، نسبت ستون قوی به تیر ضعیف، سازوکار تشکیل طبقه ضعیف، ظرفیت اتلاف انرژی و کنترل شکست‌های ترد به‌عنوان عوامل مؤثر بر رفتار واقعی قاب‌های خمشی مطرح شدند.

همچنین، محدودیت‌های سیستم‌های سازه‌ای در استانداردهای بین‌المللی و تفاوت فلسفه طراحی در کشورهای مختلف بررسی شد.

نتیجه محوری این بخش، ضرورت ارزیابی توأمان مقاومت، سختی جانبی، ظرفیت تغییرشکلی، سازوکار خرابی و جزئیات اعضای بحرانی در قضاوت درباره قابلیت اطمینان یک سیستم سازه‌ای بود.

۵. شاخص ستون و دیوار؛ از مطالعات مت سوزن تا پژوهش ۱۶۳۹ ساختمان بتن‌آرمه

یکی از گسترده‌ترین و تخصصی‌ترین بخش‌های وبینار، به معرفی و تحلیل شاخص ستون (Column Index)، شاخص دیوار (Wall Index) و شاخص اولویت (Priority Index) اختصاص داشت.

در این بخش، روند توسعه شاخص‌ها در پژوهش‌های بین‌المللی و کاربرد آن‌ها برای ارزیابی اولیه آسیب‌پذیری ساختمان‌های بتن‌آرمه بررسی شد.

یکی از مهم‌ترین مستندات ارائه، پژوهش Pujol و همکاران در سال ۲۰۲۴ بود که داده‌های ۱۶۳۹ ساختمان بتن‌آرمه در ۱۵ زلزله از ۱۲ کشور را مورد ارزیابی قرار داده است.

بر اساس تحلیل ارائه‌ شده از این مجموعه داده، سهم ساختمان‌های دارای آسیب شدید با افزایش شاخص دیوار به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است.

در گروه ساختمان‌هایی با WI کمتر از ۰٫۱۰ درصد، نسبت ساختمان‌های دارای آسیب شدید حدود ۴۳ درصد گزارش شده بود؛ این نسبت در محدوده ۰٫۱۰ تا ۰٫۲۰ درصد به حدود ۲۷ درصد و برای WI برابر یا بیشتر از حدود ۰٫۲۰ درصد به حدود ۳٫۵ درصد کاهش می‌یافت.

این یافته‌ها نشان‌ دهنده ارتباط مهم مقدار مؤثر دیوارهای سازه‌ای با عملکرد لرزه‌ای ساختمان‌های بررسی‌شده هستند.

در ادامه، ارتباط شاخص دیوار با شاخص ستون و ضرورت توجه به هر دو مؤلفه در ارزیابی ساختمان‌ها مورد تحلیل قرار گرفت.

اهمیت این شاخص‌ها، فراهم‌ کردن امکان ارزیابی اولیه آسیب‌پذیری و تبدیل موضوع حضور مؤثر دیوار و ستون به معیارهایی کمی و قابل بررسی در مقیاس گسترده است.

البته استفاده از شاخص‌های ساده، جایگزین کنترل‌های کامل طراحی و ارزیابی لرزه‌ای نیست و اعتبار نتایج آن‌ها به ویژگی ساختمان، شرایط لرزش زمین و دامنه داده‌های مبنای پژوهش وابسته است.

۶. تجربه ژاپن و شیلی؛ چرا دیوارهای بتن‌آرمه در کانون طراحی لرزه‌ای قرار دارند؟

در ادامه، بررسی تفصیلی تجربیات ژاپن و شیلی با تأکید بر نقش دیوارهای بتن‌آرمه، سختی جانبی مؤثر و کنترل تغییرشکل انجام شد.

در بخش مربوط به ژاپن، ارتباط میان حداقل مقاومت جانبی، سهم ستون‌ها و دیوارها، ضوابط طراحی ساختمان‌های کوتاه و میان‌مرتبه و مدل‌های تجربی ارزیابی آسیب مورد تحلیل قرار گرفت.

در بخش مربوط به شیلی، علاوه بر ضوابط لرزه‌ای، داده‌های ساختمان‌های واقعی ارزیابی‌شده پس از زلزله‌های ۱۹۸۵ و ۲۰۱۰ بررسی شدند.

یکی از محورهای مهم این مطالعات، مقایسه سهم دیوارهای بتن‌آرمه در ساختمان‌ها و ارتباط آن با دوره تناوب ارتعاشی، تغییرشکل، مقدار مصالح مصرفی و میزان آسیب بود.

در این بخش، داده‌های ۱۷۸ ساختمان بررسی‌شده پس از زلزله ۱۹۸۵ شیلی، نمونه‌های ساختمان‌های بلند و میان‌مرتبه و نتایج مطالعات عملکردی ساختمان‌های دارای دیوار بتن‌آرمه ارائه شدند.

همچنین، تفاوت رویکرد طراحی برشی دیوارها در ژاپن و شیلی با برخی نظام‌های متعارف طراحی مبتنی بر کاهش نیروهای لرزه‌ای مورد توجه قرار گرفت.

این مقایسه‌ها نشان می‌دادند که انتخاب دیوارهای بتن‌آرمه، صرفاً انتخاب یک عضو مقاوم جانبی نیست؛ بلکه بر دوره تناوب، توزیع نیرو، تغییرشکل، سازوکار آسیب و قابلیت تعمیر ساختمان اثر می‌گذارد.

۷. وضعیت ساخت‌وساز تهران؛ فاصله میان شواهد جهانی و انتخاب سیستم‌های سازه‌ای

یکی از بخش‌های ویژه وبینار به بررسی آمار واقعی سیستم‌های سازه‌ای مورد استفاده در ساختمان‌های جدید تهران اختصاص یافت.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده از ۲۱۲۶ پرونده ساختمانی با زیربنای بیش از ۱۵۰۰ مترمربع در سال ۱۴۰۳، تعداد ۱۶۷۲ ساختمان، معادل ۷۸٫۶ درصد، در هر دو راستای اصلی از قاب خمشی بتن‌آرمه متوسط استفاده کرده بودند.

همچنین، در ۱۸۷۸ پرونده، معادل حدود ۸۸٫۳ درصد جامعه بررسی‌شده، دست‌ کم در یکی از دو راستای اصلی ساختمان، دیوار بتن‌آرمه سازه‌ای حضور نداشت.

این اطلاعات در کنار شواهد جهانی مربوط به شاخص ستون و دیوار ارائه شد تا وضعیت انتخاب سیستم‌های مقاوم جانبی در تهران از منظر کنترل تغییرشکل و آسیب‌پذیری بررسی شود.

در این بخش، مسئله اصلی صرفاً سهم بالای یک سیستم سازه‌ای نبود؛ بلکه این پرسش مطرح شد که آیا انتخاب‌های رایج در صنعت ساختمان ایران با هدف کاهش خسارت، تعمیرپذیری و تاب‌آوری اقتصادی پس از زلزله هماهنگی کافی دارند؟

پاسخ به این پرسش، مستلزم ارزیابی عملکرد واقعی سیستم‌های متعارف، بررسی قابلیت اجرای جایگزین‌های سازه‌ای و سنجش هم‌زمان پیامدهای فنی و اقتصادی آن‌هاست.

۸. اقتصاد پس از زلزله؛ آیا ساخت ساختمان تعمیرپذیر الزاماً گران‌تر است؟

یکی از مهم‌ترین بخش‌های وبینار به بررسی اقتصادی سیستم‌های سازه‌ای و رابطه میان هزینه اولیه ساخت، کنترل دریفت و آسیب‌پذیری اختصاص داشت.

در این بخش، پژوهش‌های بین‌المللی درباره هزینه سازه‌های دارای دیوار بتن‌آرمه و سیستم‌های قاب خمشی مورد بررسی قرار گرفت.

از جمله نتایج ارائه‌ شده، مقایسه ساختمان‌های دارای دیوار بتن‌آرمه با نسبت دریفت طراحی محدودتر و ساختمان‌های متکی بر قاب خمشی با نسبت دریفت بیشتر بود.

در برخی مطالعات موردی، ساختمان دارای دیوار بتن‌آرمه با دریفت طراحی ۱٫۵ درصد، از ساختمان دارای قاب خمشی با دریفت ۲٫۵ درصد هزینه ساخت کمتری داشت. در نمونه‌هایی دیگر، هزینه ساختمان دیواری با دریفت ۱ درصد، به هزینه ساختمان قابی با دریفت ۲ درصد نزدیک بود.

این نتایج، ضرورت پرهیز از یک تصور رایج را نشان می‌دادند: افزایش سختی جانبی و محدودکردن تغییرشکل، الزاماً معادل افزایش هزینه اولیه ساخت نیست.

همچنین، داده‌های مصرف مصالح در ساختمان‌های شیلی بررسی شد تا رابطه میان مقدار بتن و فولاد مصرفی با انتخاب سیستم سازه‌ای و عملکرد لرزه‌ای روشن‌تر شود.

در ادامه، تأکید شد که هزینه واقعی ساختمان نباید به هزینه اسکلت محدود شود. هزینه تعمیر، زمان توقف بهره‌برداری، خسارات اجزای غیرسازه‌ای، اختلال در فعالیت اقتصادی، افت ارزش سرمایه و هزینه‌های اجتماعی خروج ساختمان از چرخه استفاده نیز در ارزیابی اقتصادی اهمیت دارند.

مسئله اصلی در اقتصاد لرزه‌ای، صرفاً ساخت ساختمان ارزان‌تر نیست؛ انتخاب سیستمی است که با هزینه چرخه عمر مناسب، خسارت کمتری ایجاد کند و پس از زلزله نیز امکان حفظ یا بازیابی سرمایه را فراهم سازد.

۹. عملکرد بیمارستان‌های شیلی؛ از آسیب سازه‌ای تا استمرار خدمات حیاتی

در بخش پایانی مباحث فنی، عملکرد سازه‌ای و غیرسازه‌ای بیمارستان‌های شیلی در زلزله ۲۰۱۰ مائوله بررسی شد.

مبنای این بررسی، مجموعه داده‌های ۱۱۱ ساختمان بیمارستانی بود که شامل ۸۵ ساختمان دارای سیستم دیوار بتن‌آرمه و ۲۶ ساختمان دارای سیستم قاب خمشی بتن‌آرمه می‌شد.

در این بخش، پژوهش‌های مرتبط با ارزیابی آسیب سازه‌ای، اجزای غیرسازه‌ای و تجهیزات حساس به شتاب مورد تحلیل قرار گرفتند.

یکی از پرسش‌های اصلی این بود که آیا افزایش سختی جانبی، به دلیل امکان افزایش تقاضای شتاب، الزاماً عملکرد تجهیزات و اجزای غیرسازه‌ای را نامطلوب‌تر می‌کند؟

مقایسه داده‌های بیمارستان‌های شیلی نشان داد که پاسخ به این پرسش باید بر اساس عملکرد واقعی مجموعه ساختمان، سیستم باربر جانبی، شدت تحریک و نوع اجزای غیرسازه‌ای صورت گیرد.

اهمیت این بررسی در آن است که تاب‌آوری ساختمان‌های ضروری را نمی‌توان تنها با کنترل فروریزش سازه اصلی ارزیابی کرد؛ استمرار خدمات آن‌ها به عملکرد اجزای غیرسازه‌ای، تأسیسات، تجهیزات و زیرساخت‌های پشتیبان نیز وابسته است.

این بخش، ارتباط مستقیم میان انتخاب سیستم سازه‌ای و اهداف بازیابی کاربری را در ساختمان‌های دارای اهمیت حیاتی برجسته کرد.

۱۰. پیام اصلی وبینار؛ تغییر معیار تصمیم‌گیری مهندسی

مجموعه مباحث ارائه نشان می‌داد که بازخوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰، نباید به شناسایی بندهای اصلاح‌ شده، ضرایب جدید و محدودیت‌های ارتفاعی خلاصه شود.

مسئله اصلی، بازنگری در مبانی قضاوت مهندسی درباره عملکرد قابل قبول ساختمان پس از زلزله است.

انتخاب سیستم باربر جانبی، کنترل دریفت، طراحی برشی اعضای بحرانی، تأمین سختی مؤثر و پیش‌بینی سازوکارهای آسیب، نه‌تنها بر ایمنی سازه، بلکه بر امکان ارزیابی، تعمیر، بازگشت به بهره‌برداری و حفظ ارزش اقتصادی ساختمان نیز تأثیر می‌گذارند.

از این منظر، بررسی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰، فرصتی برای پیوند مجدد میان پژوهش‌های مهندسی زلزله، تجربیات میدانی، ضوابط مقرراتی و نیازهای واقعی صنعت ساختمان ایران است.

توسعه چنین رویکردی مستلزم آن است که جامعه مهندسی، علاوه بر تسلط بر روابط محاسباتی، با محدودیت فرضیات طراحی، سازوکارهای شکست، پیامدهای اقتصادی آسیب و معیارهای عملکردی ساختمان نیز آشنا باشد.

جمع‌بندی | از انطباق آیین‌نامه‌ای تا مسئولیت عملکردی ساختمان

وبینار «بازخوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰؛ از ایمنی جانی تا تاب‌آوری اقتصادی» با هدف بررسی تحولات بنیادی طراحی لرزه‌ای و تبیین پیامدهای فنی و اقتصادی انتخاب سیستم‌های سازه‌ای برگزار شد.

در این برنامه، جواد قدرتی ینگجه با ارائه مجموعه‌ای گسترده از مستندات علمی، داده‌های تجربی، مطالعات تطبیقی مقررات بین‌المللی و اطلاعات واقعی ساخت‌وساز تهران، مبانی نقد و بازخوانی برخی رویکردهای متعارف طراحی لرزه‌ای را تشریح کرد.

اهمیت این وبینار در عبور از آموزش صرفِ بندهای استاندارد و طرح پرسش درباره کفایت اهداف طراحی، قابلیت اعتماد پاسخ لرزه‌ای، هزینه واقعی آسیب و امکان بازگشت ساختمان به بهره‌برداری پس از زلزله بود.

شواهد ارائه‌ شده نشان می‌دادند که تأمین مقاومت و شکل‌پذیری، اگرچه برای ایمنی لرزه‌ای ضروری است، اما ارزیابی آسیب‌پذیری و تعمیرپذیری ساختمان به کنترل تغییرشکل، رفتار اعضای بحرانی، انتخاب صحیح سیستم مقاوم جانبی و عملکرد اجزای غیرسازه‌ای نیز وابسته است.

ازاین‌رو، تاب‌آوری اقتصادی ساختمان‌ها باید به‌ عنوان یکی از ملاحظات اساسی تصمیم‌گیری در طراحی لرزه‌ای، در کنار ایمنی جانی و کنترل احتمال فروریزش مورد توجه قرار گیرد.

آینده مهندسی زلزله، تنها در طراحی ساختمان‌هایی نیست که هنگام زلزله پابرجا بمانند؛ بلکه در توسعه ساختمان‌هایی است که پس از زلزله نیز تا حد امکان قابل ارزیابی، قابل تعمیر و قابل بازگشت به زندگی و فعالیت اقتصادی باشند.

مشخصات و مستندات وبینار

عنوان: بازخوانی ویرایش پنجم استاندارد ۲۸۰۰؛ از ایمنی جانی تا تاب‌آوری اقتصادی

برگزارکننده: سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران

مدرس: جواد قدرتی ینگجه

مخاطبان: مهندسان عمران و معماری

کد آموزشی: ۱۴۰۵۱۰۴

تاریخ برگزاری: سه‌شنبه ۹ تیر ۱۴۰۵

زمان اعلام‌شده: ساعت ۱۶ تا ۲۰

شیوه برگزاری: مجازی

مستندات علمی: فایل ارائه در ۲۸۵ اسلاید

فیلم ضبط‌شده وبینار: